Przewodnik kliniczny · Zarządzanie stresem przewlekłym

Jak pracować ze stresem

Model Lazarusa i Folkman

  • 8 faz
  • 34 narzędzia
  • ~22 sesje

Pełny przewodnik – opis pracy w każdej fazie i lista „Jak to sprawdzić” pod kryteriami przejścia – otwiera się w aplikacji po zalogowaniu. W czasie otwartej bety konto jest bezpłatne.

Fazy pracy

Każda faza ma swój cel, proponowane narzędzia z kompendium i kryterium, po którym poznasz, że można iść dalej. Tempo i kolejność dopasuj do osoby, z którą pracujesz.

  1. Faza 1

    Ocena, mapa stresorów, przymierze

    Sesja 1–2 · cel: obciążenie, zasoby, sojusz

    Zmapować stresory i zasoby, ustalić charakter stresu (ostry lub przewlekły) i kontrolę nad stresorami oraz zbudować przymierze.

    Kryterium przejścia do fazy 2

    Stresory i zasoby zmapowane; ustalony charakter stresu i kontrola; zbudowane przymierze.

  2. Faza 2

    Psychoedukacja i mindset

    Sesje 2–4 · cel: zrozumieć stres jako proces

    Zbudować rozumienie stresu jako transakcji (wymagania i zasoby) i przepracować nastawienie wobec stresu (mindset), które wpływa na reakcję.

    Kryterium przejścia do fazy 3

    Pacjent rozumie stres jako proces zależny od oceny i ma bardziej elastyczne nastawienie do niego.

  3. Faza 3

    Regulacja układu nerwowego – rdzeń

    Sesje 3–10 · cel: obniżyć pobudzenie

    Nauczyć regulacji układu nerwowego – obniżania pobudzenia i wychodzenia z mobilizacji/zamrożenia – rdzeń pracy ze stresem.

    Kryterium przejścia do fazy 4

    Pacjent rozpoznaje stan układu nerwowego i potrafi obniżać pobudzenie oraz stosować mikroprzerwy.

  4. Faza 4

    Strategie radzenia sobie

    Sesje 4–12 · cel: dopasować coping do stresora

    Dobrać strategie radzenia do charakteru stresora – skoncentrowane na problemie (gdy kontrolowalny) lub na emocjach (gdy nie) – z treningiem radzenia.

    Kryterium przejścia do fazy 5

    Pacjent dobiera strategie do charakteru stresora i przygotowuje się na przewidywalne obciążenia.

  5. Faza 5

    Ocena poznawcza i ruminacja

    Sesje 5–14 · cel: zmienić ocenę i przerwać ruminację

    Złagodzić katastroficzne oceny („nie poradzę sobie”) przez ponowną ocenę oraz przerwać ruminację podtrzymującą stres.

    Kryterium przejścia do fazy 6

    Oceny stają się bardziej realistyczne; pacjent rzadziej rumuje; mniejsza reaktywność na stresory.

  6. Faza 6

    Regeneracja i zasoby

    Sesje 6–16 · cel: odbudować zasoby

    Odbudować zasoby przez regenerację (sen, natura, savoring) i wsparcie społeczne – kluczowe zwłaszcza przy stresie przewlekłym.

    Kryterium przejścia do fazy 7

    Pacjent regularnie regeneruje siły i korzysta ze wsparcia; rosną zasoby.

  7. Faza 7

    Redukcja stresorów i kontekst

    Sesje 8–18 · cel: zmniejszyć realne obciążenie

    Zredukować zbędne stresory i przepracować kontekst (zwłaszcza pracę) – bo część rozwiązań leży w środowisku, nie tylko w regulacji.

    Kryterium przejścia do fazy 8

    Zredukowane zbędne stresory i przepracowany kontekst; mniejsze realne obciążenie.

  8. Faza 8

    Profilaktyka przewlekłego obciążenia

    Sesje 14–22 · cel: utrwalić i zapobiegać

    Utrwalić regulację, dopasowany coping i regenerację oraz przygotować plan zapobiegający przewlekłemu obciążeniu i wypaleniu.

    Zakończenie

    Utrwalona regulacja, coping i regeneracja; pacjent rozpoznaje przeciążenie i ma plan profilaktyki wypalenia.