Przewodnik kliniczny · Bezsenność (CBT-I)

Jak pracować z bezsennością

CBT-I – leczenie pierwszego wyboru

  • 8 faz
  • 25 narzędzi
  • ~8 sesji

Pełny przewodnik – opis pracy w każdej fazie i lista „Jak to sprawdzić” pod kryteriami przejścia – otwiera się w aplikacji po zalogowaniu. W czasie otwartej bety konto jest bezpłatne.

Fazy pracy

Każda faza ma swój cel, proponowane narzędzia z kompendium i kryterium, po którym poznasz, że można iść dalej. Tempo i kolejność dopasuj do osoby, z którą pracujesz.

  1. Faza 1

    Diagnoza i dziennik snu

    Sesje 1–2 · cel: rozpoznanie, diagnostyka różnicowa i pomiar wyjściowy

    Potwierdź bezsenność, uwzględnij inne pierwotne zaburzenia snu i problemy współwystępujące oraz wprowadź dziennik snu jako podstawę planowania leczenia.

    Kryterium przejścia do fazy 2

    Bezsenność została potwierdzona, inne zaburzenia snu uwzględniono w diagnostyce, wynik ISI zapisano, a pacjent prowadzi dziennik snu.

  2. Faza 2

    Konceptualizacja i psychoedukacja

    Sesje 1–2 · cel: wspólne rozumienie problemu i uzasadnienie restrykcji

    Wspólnie opracujcie model 3P i omówcie, dlaczego skrócenie czasu w łóżku może poprawiać sen. Zrozumienie tego pozornie sprzecznego z intuicją założenia pomaga pacjentowi podjąć świadomą decyzję o restrykcji. Wiele osób sądzi, że powinno przeznaczyć na sen więcej czasu, jednak wydłużanie pobytu w łóżku może rozpraszać sen i osłabiać jego napęd.

    Kryterium przejścia do fazy 3

    Pacjent rozumie model 3P i cel restrykcji snu oraz świadomie zgadza się na skrócenie czasu spędzanego w łóżku.

  3. Faza 3

    Restrykcja snu – podstawa terapii

    Sesje 2–6 · cel: odbudować napęd snu

    Dostosuj czas spędzany w łóżku do rzeczywistego czasu snu, aby zwiększyć napęd i efektywność snu, a następnie stopniowo wydłużaj ustalone okno. To jeden z najlepiej przebadanych elementów CBT-I. Skrócenie pobytu w łóżku zwiększa „dług snu”, dzięki czemu pacjent może szybciej zasypiać i spać bardziej ciągłym snem. Jednocześnie łóżko przestaje kojarzyć się z długim, frustrującym czuwaniem.

    Kryterium przejścia do fazy 4

    Efektywność snu wzrasta, a pacjent przestrzega okna snu i stałej pory wstawania, co potwierdzają zapisy w dzienniku.

  4. Faza 4

    Kontrola bodźców

    prowadzona równolegle z restrykcją · cel: ponowne skojarzenie łóżka ze snem

    Celem kontroli bodźców jest ponowne skojarzenie łóżka i sypialni ze snem, a nie z czuwaniem i napięciem. To drugi z najlepiej przebadanych elementów CBT-I. U osoby z przewlekłą bezsennością samo położenie się do łóżka może uruchamiać czujność i niepokój. Konsekwentne używanie łóżka przede wszystkim do snu pomaga stopniowo zmienić to skojarzenie.

    Kryterium przejścia do fazy 5

    Pacjent stosuje zasady kontroli bodźców, a łóżko coraz silniej kojarzy mu się ze snem zamiast z czuwaniem.

  5. Faza 5

    Praca z myśleniem o śnie

    Sesje 3–6 · cel: ograniczenie lęku i katastroficznych interpretacji

    Celem jest zmiana przekonań dotyczących snu oraz ograniczenie lęku przed bezsennością, który zwiększa pobudzenie i podtrzymuje problem. Szczególnie pomocne bywa urealnienie przekonania „Muszę spać dokładnie osiem godzin”. Zapotrzebowanie na sen jest indywidualne, a po gorszej nocy organizm potrafi częściowo wyrównać niedobór. Takie rozumienie zmniejsza lęk przed konsekwencjami nieprzespanej nocy.

    Kryterium przejścia do fazy 6

    Katastroficzne myśli i lęk o sen słabną, a pacjent ogranicza próby wymuszania snu i jego monitorowanie.

  6. Faza 6

    Pobudzenie i relaksacja

    prowadzona równolegle · cel: zmniejszenie wieczornego pobudzenia

    Celem jest zmniejszenie pobudzenia fizjologicznego i poznawczego utrudniającego zasypianie, zwłaszcza u osób doświadczających napięcia i gonitwy myśli.

    Kryterium przejścia do fazy 7

    Wieczorne pobudzenie jest mniejsze, a pacjent potrafi obniżyć napięcie i przerwać gonitwę myśli przed snem.

  7. Faza 7

    Rytm okołodobowy i styl życia

    Sesje 4–7 · cel: ustabilizować rytm

    Celem jest ustabilizowanie rytmu okołodobowego za pomocą odpowiednio dobranego światła, aktywności i nawyków, tak aby wspierać efekty restrykcji snu oraz kontroli bodźców.

    Kryterium przejścia do fazy 8

    Rytm okołodobowy jest bardziej regularny, a nawyki i odpowiednio dobrana ekspozycja na światło pomagają utrzymać efekty CBT-I.

  8. Faza 8

    Profilaktyka nawrotów

    Sesje 6–8 · cel: utrwalić efekt

    Utrwalcie zmiany i przygotujcie plan na okresy zwiększonego ryzyka, takie jak stres, podróż, choroba lub pojedyncze gorsze noce. Te ostatnie warto traktować jako normalne wahania, a nie automatyczny sygnał nawrotu.

    Zakończenie

    Wynik ISI mieści się w zakresie remisji, a pacjent zna zasady samodzielnego stosowania CBT-I i ma plan działania na gorsze noce.