Przewodnik kliniczny · Styl zdezorganizowany
Jak pracować ze stylem lękowo-unikającym
Cykl zbliżania i wycofania · jednoczesny lęk i unikanie
- 8 faz
- 23 narzędzia
- ~36 sesji
Pełny przewodnik – opis pracy w każdej fazie i lista „Jak to sprawdzić” pod kryteriami przejścia – otwiera się w aplikacji po zalogowaniu. W czasie otwartej bety konto jest bezpłatne.
Fazy pracy
Każda faza ma swój cel, proponowane narzędzia z kompendium i kryterium, po którym poznasz, że można iść dalej. Tempo i kolejność dopasuj do osoby, z którą pracujesz.
Faza 1
Ocena, bezpieczeństwo, przymierze
Rozpoznać cykl zbliżania i wycofania, ostrożnie ocenić doświadczenia traumatyczne, okno tolerancji i aktualne bezpieczeństwo oraz zbudować przewidywalne przymierze o jasnych granicach.
- Ocena wzorca
- różnicowanie
- Ostrożna ocena traumy
- okno tolerancji
- Przewidywalne przymierze + granice
Kryterium przejścia do fazy 2
Wzorzec został rozpoznany, doświadczenia traumatyczne i okno tolerancji ocenione, a bieżące bezpieczeństwo sprawdzone. Ustalono także jasne i przewidywalne ramy przymierza.
Faza 2
Stabilizacja i poszerzanie okna tolerancji
Zbudować poczucie bezpieczeństwa i podstawową zdolność do regulacji, poszerzyć okno tolerancji oraz wypracować skuteczne sposoby stabilizowania się. Jest to warunek przejścia do dalszej pracy.
Kryterium przejścia do fazy 3
Pacjent rozpoznaje sygnały wyjścia poza okno tolerancji, potrafi do niego wracać i korzysta ze skutecznych sposobów stabilizacji.
Faza 3
Regulacja, uziemienie i koregulacja
Rozwijać regulację emocji dzięki koregulacji w relacji i utrwalaniu samodzielnych umiejętności, tak aby dysregulacja coraz rzadziej przerywała pracę terapeutyczną.
Kryterium przejścia do fazy 4
Regulacja jest stabilniejsza, dysregulacja rzadziej przerywa pracę, a pacjent potrafi korzystać z koregulacji.
Faza 4
Praca z częściami i wewnętrznym konfliktem
Za pomocą pracy z częściami zrozumieć i stopniowo godzić sprzeczne impulsy zbliżania się i odpychania. Pomaga to nadać sens cyklowi zbliżania i wycofania oraz zmniejszyć wewnętrzny chaos.
Kryterium przejścia do fazy 5
Pacjent rozumie cykl zbliżania i wycofania jako konflikt części oraz doświadcza mniejszego chaosu w sytuacjach bliskości.
Faza 5
Wstyd i współczucie dla siebie
Pracować nad głębokim wstydem wyrażanym przekonaniem „Coś jest ze mną nie tak” oraz rozwijać współczucie dla siebie. Tworzy to podstawę do późniejszej pracy z traumą.
Kryterium przejścia do fazy 6
Nasilenie wstydu zmniejsza się, pacjent rozwija współczucie dla siebie i – przy utrzymującej się stabilizacji – jest gotowy do pracy z traumą.
Faza 6
Praca z traumą (po stabilizacji)
Po osiągnięciu wystarczającej stabilizacji rozpocząć ostrożne przetwarzanie traumy związanej z powstaniem wzorca. Pracować w granicach okna tolerancji i w tempie pacjenta.
Kryterium przejścia do fazy 7
Doświadczenia traumatyczne są stopniowo przetwarzane w oknie tolerancji, a wspomnienia mają mniejszy wpływ na bliskość i regulację.
Faza 7
Relacje, cykl zbliżania i wycofania oraz rewiktymizacja
Przenosić zmianę do codziennych relacji: stopniowo osłabiać cykl zbliżania i wycofania, budować bezpieczniejsze więzi oraz zmniejszać ryzyko rewiktymizacji.
Kryterium przejścia do fazy 8
Cykl zbliżania i wycofania słabnie, a pacjent buduje bezpieczniejsze więzi i skuteczniej chroni się przed rewiktymizacją.
Faza 8
Integracja i profilaktyka
Utrwalić bardziej spójny sposób budowania więzi i regulowania emocji oraz przygotować pacjenta na sytuacje, które mogą ponownie uruchomić dawny cykl zbliżania i wycofania lub dysregulację.
- Plan na aktywację
- Integracja i utrwalenie
Zakończenie
Pacjent funkcjonuje w relacjach w bardziej spójny sposób, lepiej się reguluje, rozpoznaje wczesne sygnały aktywacji i potrafi skorzystać z planu. Buduje bezpieczniejsze więzi, a cykl zbliżania i wycofania występuje rzadziej.